Gerda schrijft

Het gaat nergens over, ik waarschuw u allen maar even.

Dus, het rolgordijntje in onze badkamer… het hangt daar al een jaar of twintig. Het ding is dus op en volledig gaar. We hadden al een scheur provisorisch gedicht met een stuk tape , maar gisteren viel de oudste zoon een beetje om, schoot met de elleboog door het gordijntje en de hele onderkant scheurde onbarmhartig af. Daar stond hij in zijn blote voortplantingsaangelegenheid te kijk voor het badkamerraam, dat zich aan de straatkant bevindt.
Gelukkig voor hem was zijn gezicht níét zichtbaar.

Maar goed, van dit gebeuren meende hij ons niet op de hoogte te moeten brengen, we kwamen er achter toen we enige tandenpoetswerkzaamheden en zo gingen plegen, alvorens te gaan slapen.
Oh ja, was hij helemaal vergeten, zeg!
Gdvrdgdvr… Takkenjong!

Kijk, het is niet zo dat het met opzet is gebeurd of zo, maar je kunt zoiets toch even melden?
Afijn, wij weer met tape in de slag om het zaakje weer af te dichten voor kijkgraag publiek.
Goed, wanneer wordt het interessant? Niet… Echt niet…

Vanmorgen zat ik rond 8 uur aan de koffie, me wezenloos ergerend aan de Turkse Tortels in mijn tuin. Die vechten zich momenteel helemaal de veren uit het pak. Volgens mij ligt Cyprus gedeeltelijk in mijn achtertuin en komen daar Griekse én Turkse Tortels foerageren. Duivenoorlog genoeg…

Maar ja, de dagelijkse dingen op mijn vrije vrijdag moeten toch gebeuren, dus ik ging maar eens douchen. De tapesporen aanschouwend dacht ik slim te zijn en het rolgordijntje een stukje te laten zakken, zodat de reparatie van buitenaf niet meer zichtbaar zou zijn. Dus ik trek aan het touwtje, kloenk tik, het gordijntje laat totaal los en daar sta ik, met het complete gordijn in mijn handen en volledig blootgesteld aan de uiterst verbaasde blik van onze buurman, die net in zijn auto wilde stappen.
Zelden heb ik helemaal in mijn eentje zo staan lachen.

Aangezien het rotgordijn aan het plafond hangt kon ik er niet bij, plus hoogtevrees, zodat het krukje ook niet in aanmerking kwam en dus de oudste zoon, aanstichter van al deze ellende en 2 meter lang, maar eens uit bed getrokken om het geval weer op zijn plaats aan te brengen. In de eerste instantie kwam hij nog bloot naar beneden, maar halverwege de trap bedacht zich toch en trok zijn badjas aan en klikte het geval weer op zijn plaats.
We hebben verschrikkelijk gelachen, het gaat inderdaad helemaal nergens over, maar het was gewoon een ontzettend melige situatie.

Nou ja, vanmiddag maar een vervangend luxaflexje aangeschaft. Nu nog iemand vinden die het even ophangt, want een boor bezitten wij niet en enige handigheid ook niet. En het geplakte gordijntje hangt nog wel een poosje, als iedereen er nu maar afblijft.

Ik vraag het mijn ex wel, je weet wel, MZ te A., die heeft een boor en veel handigheid!