Gerda schrijft

Vandaag de dag is mijn zoon een beer van een vent met een enorme hoeveelheid vrienden en kennissen.
Maar ooit was hij een gepest kind.

Hij had (en heeft) namelijk al vanaf zijn geboorte een nogal opvallend eczeem in zijn gezicht en op zijn armen en benen.
Daar moest ik van de huidspecialist een teerzalf opsmeren die wel zo gruwelijk stonk, dat het me werkelijk niet verbaasde dat het kind gepest werd. Maar ja, het was natuurlijk wel zielig en als ouder sta je ook geheel machteloos.

Dus toen het zijn beurt was om een spreekbeurt te houden was het niet zo moeilijk een onderwerp te bedenken. Eczeem zou het onderwerp zijn en het gedoe dat je daaromheen hebt.
Wat je wel en niet mag eten en die stinkzalf onder dikke verbanden en dat zeeppoeders behoorlijk slecht kunnen zijn voor eczeem, om van wasverzachters maar niet te spreken. Dus bijvoorbeeld leuk bij oma logeren resulteerde steeds in een wekenlang jeukende nachtmerrie.

Weet een gemiddelde niet-eczeem-lijder wel dat aardbeien en spinazie verrekte slecht kunnen zijn voor eczeem? Twee van de lievelingskostjes van mijn zoon! En chocolade is ook al zo’n uitslagbevorderaar.
Het pesten kreeg een prominente plaats in zijn spreekbeurt.
Toen hij een paar dagen na die spreekbeurt opeens in het ziekenhuis belandde met vage, maar wel gigantische buikklachten, schokte dat de klas enorm. Hadden ze die arme zielenpiet het ziekenhuis in gepest?
Drie dagen heeft hij in het ziekenhuis gelegen en nooit zijn de artsen er achter gekomen wat hij mankeerde. Ik was uiteraard verschrikkelijk bezorgd, de dienstdoende arts wist me nauwelijks gerust te stellen. Mijn grootste zorgen waren dat er kennelijk geen diagnose te stellen was en dat hij zo verschrikkelijk veel pijn had.

Pas 3 jaar later kwam ik er achter wat hij nou eigenlijk mankeerde. Hij had zijn eigen diagnose gesteld en die lijkt me werkelijk niet onwaarschijnlijk.
Want hij had die dag drie zakjes groentjes weggevreten.

Groentjes?
Ja, groentjes… van die zachte mentholsnoepjes met een laagje suiker erop. Drie zakjes!!!

Zijn (pas 9 jaar oude) maag en darmen hadden al die menthol en eucalyptus natuurlijk gewoon niet kunnen verwerken en wegens drie zakken snoepjes heeft mijn zoon een heel team specialisten een hele zondagnacht lang op de been gekregen en heeft hij drie dagen in het ziekenhuis gelegen. Met dank aan Venco…
Hij had na al die toestanden het niet meer aangedurfd de simpele oorzaak te melden, hij had trouwens in eerste instantie niet eens het verband gezien.

Maar het hele gedoe heeft wél gewerkt. Hij is nooit meer gepest en zijn zelfbewustzijn groeide tot bijna onuitstaanbare hoogte.
Eczeem heeft hij nog steeds. Hij vertikt het om er nog mee naar een arts te gaan, maar dat is geheel zijn zaak.

Wat mij wel enorm heeft gestoord is dat zijn onderwijzeres meende dat “eczeem” als “exceem” gespeld moest worden en dit in zijn conceptspreekbeurt steeds met dikke rode letters corrigeerde. Ik heb de Dikke van Dale tevoorschijn moeten halen om het goede mens van mijn gelijk te overtuigen.

Tim is nooit een spelwonder geworden. Wat wil je ook met een schooldirecteur die in een voorwoord van de schoolkrant weet te melden dat “het pijl van het onderwijs” behoorlijk was gestegen.
Het onderwijs is niet altijd ook van boven wijs…