Jagers
Wij vertoeven graag en vaak in Gods mooie natuur, waar we genieten van alles dat leeft.
Daar maken we geen geheim van, dus bijna iedereen zal dat inmiddels wel begrepen hebben.
En dientengevolge hebben we nogal een verschrikkelijke pesthekel aan jagers.
Niet aan die jagers, die leuk achter een koeienpens aangalopperen, al lijkt me dat die koe haar maag ook niet vrijwillig zal hebben afgestaan.
Maar goed, die mensen, paarden en honden vinden gewoon de opwinding, het gezamenlijke doel en het lekker buiten zijn fijn. En het kost in de regel geen levens.
Behalve dan dat van die koe.
Nee, wij hebben speciaal een hekel aan die jagers die onder het mom van wildbeheer hun, in onze bevooroordeelde ogen, misselijke bloeddorst botvieren en in weilanden hazen en Houtduiven en wat nog meer gaan afschieten.
En dan vooral als ze door die weilanden struinen in rijen van 20 man lang en zo de dieren geen enkele kans geven. En altijd schieten ze met hagel, dat mist niet zo makkelijk.
Je moet er toch niet aan denken zo’n schot voor je donder te krijgen, maar met dieren hebben ze geen enkel medelijden. Het is de tijd van het jaar dat het mag, dus gaan we knallen.
Helaas wordt de jacht weer steeds meer geaccepteerd, vroeger deden ze het in het geniep. Nu lopen ze in alle openlijkheid de dieren bij elkaar te drijven en schieten vervolgens het hele spulletje overhoop.
Nu zagen we een poosje geleden weer een rij van die engerds door een wei struinen. Velen hadden al een stuk of wat dode hazen bij zich.
Maar toen doemde er een sloot op. En dan niet zo’n lullig smal slootje.
Nee, zo eentje van Kijk-Mij-Eens-Een-Geweldige-Sloot-Zijn!
Er moest dus gesprongen worden.
Tot onze immense vreugde haalden drie van de twaalf de overkant niet en plonsden uitermate bevredigend pardoes in de plomp. Nog drie haalden natte voeten.
Wij hadden ernstig plezier.
En dan komen nu natuurlijk de betogen, dat het allemaal nodig is.
Dat kan best. Er zullen vast wel teveel Houtduiven, hazen, vossen, Kraaien, Kauwen, ganzen en dergelijke zijn. En het zal ook vast wel schadelijk zijn voor de gewassen en de winsten van de boeren.
Maar dan nóg kan ik me, al zou ik het willen, niet voorstellen dat iemand voor zijn plezier een beetje op dieren gaat staan schieten.
Want laat er geen misverstand over bestaan, jagen is een hobby. Een liefhebberij. Jagers gaan voor de kick het veld in en schieten dieren dood.
En ik laat me niet wijsmaken, dat ze dat alleen maar doen omdat het allemaal zo vreselijk nodig is.
Ik vind vissen ook een bezigheid, waar ik niets mee heb, maar daar kan ik nog enigszins vrede mee hebben. De vis heeft in ieder geval een kans te overleven.
Vissers krijgen nooit applaus van mij, dat niet, maar nou ja, het kan nog nét.
Maar jagers mogen van mij best een onschuldig doch hardnekkig kwaaltje krijgen, waardoor ze thuis bij de open haard willen blijven zitten.
Kruitdampallergie of zo, dat ze daar vréselijk van moeten niezen.
Schieteczeem.
Hagelpuisten.
Kogelgatfistels.
Geweerloopneuzen.
Nou ja, zoiets, niet iets ernstigs, maar wel héél lastigs.
En dan doen de boswachters wel wat er, indien absoluut noodzakelijk, gedaan moet worden.
Die doen dat tenminste nog met pijn in het hart en niet voor de lol.